43. Zuhruf · ajete 14–18

سورة الزخرف
14

وَإِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ

We ‘inna ‘ila rabbina lemunkalibune

"Dhe ne me siguri do të kthehemi te Zoti ynë!"

15

وَجَعَلُواْ لَهُۥ مِنۡ عِبَادِهِۦ جُزۡءًاۚ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَكَفُورٞ مُّبِينٌ

We xhe’alu lehu min ‘ibadihi xhuz’æn ‘innel-’insane lekefurun mubinun

Megjithëse (pranuan se Zoti është i vetmi krijues), ata i përshkruan Atij pjesë (fëmijë) nga robërit e Tij. Njeriu i tillë njëmend është mohues i hapët.

16

أَمِ ٱتَّخَذَ مِمَّا يَخۡلُقُ بَنَاتٖ وَأَصۡفَىٰكُم بِٱلۡبَنِينَ

‘Em ettehadhe mimma jehluku benatin we ‘esfakum bil-benine

A mos Ai nga ato që krijoi, për vete përcaktoi vajza, kurse juve u dalloi me djem?

17

وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحۡمَٰنِ مَثَلٗا ظَلَّ وَجۡهُهُۥ مُسۡوَدّٗا وَهُوَ كَظِيمٌ

We ‘idha bushshire ‘eheduhum bima derebe lilrrehmeni methelæn dhelle wexhhuhu musweddæn we huwe kedhimun

E kur ndonjëri prej jush lajmërohet me (lindje të vajzës) atë që ia pat përshkruar Zotit shembull, fytyra e tij nxihet dhe i zihet fryma.

18

أَوَمَن يُنَشَّؤُاْ فِي ٱلۡحِلۡيَةِ وَهُوَ فِي ٱلۡخِصَامِ غَيۡرُ مُبِينٖ

‘Ewemen juneshshe’u fil-hiljeti we huwe fil-hisami gajru mubinin

A, atë që rritet me stoli e në dialog është i paqartë (ia përshkruajnë Zotit)?