43. Zuhruf · ajete 47–60

فَلَمَّا جَآءَهُم بِـَٔايَٰتِنَآ إِذَا هُم مِّنۡهَا يَضۡحَكُونَ

Felemma xha’ehum bi’ajatina ‘idha hum minha jedhekune

E kur ua solli ai argumentet Tona, ata u tallën me to.

وَمَا نُرِيهِم مِّنۡ ءَايَةٍ إِلَّا هِيَ أَكۡبَرُ مِنۡ أُخۡتِهَاۖ وَأَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡعَذَابِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ

We ma nurihim min ‘ajetin ‘illa hije ‘ekberu min ‘uhtiha we ‘ehadhnahum bil-’adhabi le’allehum jerxhi’une

Dhe Ne nuk u treguam asnjë mrekulli (ndëshkuese) që nuk ishin më të mëdha se njëra-tjetra dhe ashtu i ndëshkuam në mënyrë që të tërhiqeshin nga rruga që praktikonin.

وَقَالُواْ يَٰٓأَيُّهَ ٱلسَّاحِرُ ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ إِنَّنَا لَمُهۡتَدُونَ

We kalu ja ‘ejjuha es-sahiru ed’u lena rebbeke bima ‘ahide ‘indeke ‘innena lemuhtedun

Dhe ata thanë: "O ti magjistar, lute për ne Zotin tënd sipas besës që ta ka dhënë (të na e largojë dënimin), se ne po besojmë!"

فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابَ إِذَا هُمۡ يَنكُثُونَ

Felemma keshefna ‘anhumul-’adhabe ‘idha hum jenkuthune

E kur ua hoqëm atyre dënimin, qe, ata e thyen besën.

وَنَادَىٰ فِرۡعَوۡنُ فِي قَوۡمِهِۦ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَيۡسَ لِي مُلۡكُ مِصۡرَ وَهَٰذِهِ ٱلۡأَنۡهَٰرُ تَجۡرِي مِن تَحۡتِيٓۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ

We nada fir’awnu fi kawmihi kale ja kawmi ‘elejse li mulku misre we hedhihil-’enharu texhri min tehti ‘efela tubsirune

Ndërsa, faraoni thirri popullin e vet e tha: "O popull imi, a nuk është imi pushteti i Egjiptit (i Misirit) dhe i këtyre lumenjve që rrjedhin nën pallatin tim, a nuk po shihni?"

أَمۡ أَنَا۠ خَيۡرٞ مِّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي هُوَ مَهِينٞ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ

‘Em ‘ena hajrun min hadhal-ledhi huwe mehinun we la jekadu jubinu

Pra, unë jam më i mirë se ky qyqar që mezi flet!

فَلَوۡلَآ أُلۡقِيَ عَلَيۡهِ أَسۡوِرَةٞ مِّن ذَهَبٍ أَوۡ جَآءَ مَعَهُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ مُقۡتَرِنِينَ

Felewla ‘ulkije ‘alejhi ‘eswiretun min dhehebin ‘ew xha’e me’ahul-mela’iketu mukterinine

Përse nuk i janë vënë atij bylyzykë nga ari, ose të kenë ardhur bashkë me të engjëjt shoqërues?

فَٱسۡتَخَفَّ قَوۡمَهُۥ فَأَطَاعُوهُۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ

Fastehaffe kawmehu fe’eta’uhu ‘innehum kanu kawmæn fasikine

Dhe ashtu ai e frikësoi popullin e vet, e ata e respektuan, por ata ishin vërtet popull i shkatërruar.

فَلَمَّآ ءَاسَفُونَا ٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ أَجۡمَعِينَ

Felemma ‘asefuna entekamna minhum fe’egreknahum ‘exhma’ine

Kur ata nxitën hidhërimin Tonë, Ne iu hakmorëm atyre dhe i përmbytëm të gjithë.

فَجَعَلۡنَٰهُمۡ سَلَفٗا وَمَثَلٗا لِّلۡأٓخِرِينَ

Fexhe’alnahum selefæn we methelæn lil’ahirine

Dhe i bëmë ata shembull e përvojë për të tjerët.

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ٱبۡنُ مَرۡيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوۡمُكَ مِنۡهُ يَصِدُّونَ

We lemma duribe ebnu merjeme methelæn ‘idha kawmuke minhu jesiddune

Kur iu përmend popullit tënd si shembull biri i Merjemes, ata brohoritën.

وَقَالُوٓاْ ءَأَٰلِهَتُنَا خَيۡرٌ أَمۡ هُوَۚ مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلَۢاۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٌ خَصِمُونَ

We kalu ‘e’alihetuna hajrun ‘em huwe ma derebuhu leke ‘illa xhedelæn bel hum kawmun hasimune

Dhe thanë: "A janë më të mirë zotat tanë apo ai?" Ata nuk të thanë atë, vetëm si polemikë, por ata janë njerëz ngatërrestarë.

إِنۡ هُوَ إِلَّا عَبۡدٌ أَنۡعَمۡنَا عَلَيۡهِ وَجَعَلۡنَٰهُ مَثَلٗا لِّبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

‘In huwe ‘illa ‘abdun ‘en’amna ‘alejhi we xhe’alnahu methelæn libeni ‘isra’ile

Ai (Isai) ka qenë vetëm një rob, të cilin e bëmë pejgamber dhe e bëmë shembull të jashtëzakonshëm si përvojë për beni israilët.

وَلَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَا مِنكُم مَّلَٰٓئِكَةٗ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَخۡلُفُونَ

We lew nesha’u lexhe’alna minkum mela’iketen fil-’erdi jehlufune

Po sikur të duam Ne, do të bënim prej jush engjëj që do t'ju zëvendësonin në tokë.