44. Duhan · ajete 31–42

سورة الدخان
31

مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيٗا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

Min fir’awne ‘innehu kane ‘aliæn minel-musrifine

Prej faraonit. Vërtet ai ishte mizor i pakufishëm.

32

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

We lekadi ehternahum ‘ala ‘ilmin ‘alel-’alemine

Ne i patëm zgjedhur ata (besimtarët beni israilitë) me vetëdije ndër njerëzit e asaj kohe.

33

وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٞاْ مُّبِينٌ

We ‘atejnahum minel-’ajati ma fihi bela’un mubinun

Dhe u dhamë argumente (mrekulli) në të cilat patën përvojë të qartë.

34

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ

‘Inne ha’uula’ lejekulune

E këta (populli yt) me siguri do të thonë:

35

إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ

‘In hije ‘illa mewtetunal-’ula we ma nehnu bimunsherine

"S'ka tjetër, vetëm ajo vdekja jonë e parë dhe ne nuk do të ringjallemi!"

36

فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Fe’tu bi’aba’ina ‘in kuntum sadikine

Nëse jeni të vërtetë çka thoni (i thonë Muhammedit e besimtarëve), na sillni pra (në jetë) etërit tanë (të vdekur)!

37

أَهُمۡ خَيۡرٌ أَمۡ قَوۡمُ تُبَّعٖ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ

‘Ehum hajrun ‘em kawmu tubba’in wel-ledhine min kablihim ‘ehleknahum ‘innehum kanu muxhrimine

A janë ata (idhujtarët) më të fortë, apo populli i Tubeit dhe ata që ishin përpara tyre. Ne ata i zhdukëm, sepse ishin kriminelë.

38

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ

We ma halekna es-semawati wel-’erde we ma bejnehuma la’ibine

Ne nuk i krijuam qiejt e tokën dhe çka ka ndërmjet tyre pa një qëllim.

39

مَا خَلَقۡنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ

Ma haleknahuma ‘illa bil-hekki we lekinne ‘ektherehum la ja’lemune

Por, Ne i krijuam të dyja me qëllim të caktuar, mirëpo shumica e tyre nuk dinë.

40

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ

‘Inne jewmel-fesli mikatuhum ‘exhma’ine

S'ka dyshim se dita e kijametit ku kryhet gjykimi, është caktim i të gjithë atyre.

41

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلٗى شَيۡـٔٗا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

Jewme la jugni mewlen ‘an mewlen shej’æn we la hum junserune

Në atë ditë nuk bën dobi asgjë miku për mikun, e as nuk mund të ndihmohen.

42

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

‘Illa men Rehimel-lahu ‘innehu huwel-’azizu er-Rehimu

Përjashtim bën ai që e mëshiron All-llahu, se Ai është ngadhënjyesi, i mëshirshmi.