44. Duhan · ajete 7–12

سورة الدخان
7

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

Rebbi es-semawati wel-’erdi we ma bejnehuma ‘in kuntum mukinine

Zoti i qiejve e i tokës dhe çka ka ndërmjet tyre, nëse jeni të bindur.

8

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

La ‘ilahe ‘illa huwe juhji we jumitu rebbukum we rebbu ‘aba’ikumul-’ewweline

Nuk ka Zot tjetër, vetëm Ai që jep jetë e vdekje, Zoti juaj dhe Zoti i prindërve tuaj të lashtë.

9

بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ يَلۡعَبُونَ

Bel hum fi shekkin jel’abune

Por jo, ata (idhujtarët) janë në dyshim, janë duke luajtur.

10

فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٖ مُّبِينٖ

Fartekib jewme te’ti es-sema’u biduhanin mubinin

Ti pra, prite ditën kur qielli sjell një tym konkret.

11

يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٞ

Jegsha en-nase hadha ‘adhabun ‘elimun

Ai (tymi) i përfshinë njerëzit. Ky është një ndëshkim i mundimshëm.

12

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ

Rebbena ekshif ‘annal-’adhabe ‘inna mu’uminune

(Ata thonë) Zoti ynë, largoje prej nesh dënimin, ne do të besojmë.