51. Dharijat · ajete 30–35

قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ

Kalu kedhaliki kale rebbuki ‘innehu huwel-hekimul-’alimu

Ata (engjëjt) thanë: "Kështu ka thënë Zoti yt, e Ai është i urti, i gjithdijshmi".

۞ قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

Kale fema hatbukum ‘ejjuhal-murselune

Ai (Ibrahimi) tha: "E ç'është puna juaj, o ju të dërguar?"

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ

Kalu ‘inna ‘ursilna ‘ila kawmin muxhrimine

Ata thanë: "Ne jemi të dërguar te një popull kriminel!"

لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن طِينٖ

Linursile ‘alejhim hixhareten min tinin

Që të hedhim mbi ta gurë nga balta (e pjekur)!

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ

Musewwemeten ‘inde rabbike lilmusrifine

(gurë) Të shënuar te Zoti yt, për ata që i kaluan kufijtë (në mëkate).

فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Fe’ehrexhna men kane fiha minel-mu’uminine

Dhe kush ishte aty nga besimtarët, Ne i nxorëm (i larguam).