51. Dharijat · ajete 39–53

سورة الذاريات
39

فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٞ

Fetewella biruknihi we kale sahirun ‘ew mexhnunun

E ai, me tërë anën (fuqinë) e vet, ia ktheu shpinën dhe tha: "Është magjistar, ose është i çmendur!"

40

فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٞ

Fe’ehadhnahu we xhunudehu fenebedhnahum fil-jemmi we huwe mulimun

E Ne e kapëm atë dhe ushtrinë e tij dhe e hodhëm në det, dhe ai e bëri veten të jetë i sharë.

41

وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ

We fi ‘adin ‘idh ‘erselna ‘alejhimu er-rihel-’akime

Edhe në Adin (kemi lënë shenjë) kur Ne lëshuam kundër tyre erën rrënuese,

42

مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ

Ma tedheru min shej’in ‘etet ‘alejhi ‘illa xhe’alet/hu kalrremimi

e cila nuk la send pa e shndërruar në mbeturinë.

43

وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٖ

We fi themude ‘idh kile lehum temetta’u hetta hinin

Edhe në Themudin kur atyre iu pat thënë: Kënaquni deri në një kohë.

44

فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ

Fe’atew ‘an ‘emri rabbihim fe’ehadhet/humu es-sa’ikatu we hum jendhurune

E ata nga kryelartësia nuk respektuan urdhrin e Zotit të tyre, andaj i përfshiu rrufeja me krismë, e ata e shihnin.

45

فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٖ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ

Fema esteta’u min kijamin we ma kanu muntesirine

Dhe nuk mundën as të ngriten e as t'i kundërvihen.

46

وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ

We kawme nuhin min kablu ‘innehum kanu kawmæn fasikine

Edhe popullin e Nuhut (e dënuam) që ishte më parë. Ai ishte një popull i prishur.

47

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٖ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ

We es-sema’e benejnaha bi’ejjdin we ‘inna lemusi’une

Ne, me forcën tonë e ngritëm qiellin dhe Ne e zgjerojmë atë.

48

وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ

Wel-’erde fereshnaha feni’mel-mahidune

Edhe tokën Ne e kemi shtruar, sa shtrues të mirë jemi.

49

وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ

We min kulli shej’in halekna zewxhejni le’allekum tedhekkerune

Dhe Ne krijuam prej çdo sendi dy lloje (mashkull e femër) që ju të përkujtoni (madhështinë e Zotit).

50

فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ

Fefirru ‘ila Ellahi ‘inni lekum minhu nedhirun mubinun

Pra, ikni e mbështetuni tek All-llahu, unë prej Tij jam një qortues i hapët.

51

وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ

We la texh’alu me’a Ellahi ‘ilehæn ‘ahare ‘inni lekum minhu nedhirun mubinun

E mos i shoqëroni All-llahut edhe ndonjë zot tjetër, edhe për këtë unë jam i dërguar prej Tij që t'ju tërheq haptazi vërejtjen.

52

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ

Kedhalike ma ‘etal-ledhine min kablihim min resulin ‘illa kalu sahirun ‘ew mexhnunun

Ja, ashtu pra, edhe atyre që ishin më parë nuk u erdhi i dërguar e që nuk i thanë: "Është magjistar ose është i çmendur!"

53

أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٞ طَاغُونَ

‘Etewasew bihi bel hum kawmun tagune

A mos e porositën njëri-tjetrin me këtë? Jo, por ata janë popull renegat.