51. Dharijat · ajete 40–42

فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٞ

Fe’ehadhnahu we xhunudehu fenebedhnahum fil-jemmi we huwe mulimun

E Ne e kapëm atë dhe ushtrinë e tij dhe e hodhëm në det, dhe ai e bëri veten të jetë i sharë.

وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ

We fi ‘adin ‘idh ‘erselna ‘alejhimu er-rihel-’akime

Edhe në Adin (kemi lënë shenjë) kur Ne lëshuam kundër tyre erën rrënuese,

مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ

Ma tedheru min shej’in ‘etet ‘alejhi ‘illa xhe’alet/hu kalrremimi

e cila nuk la send pa e shndërruar në mbeturinë.