51. Dharijat · ajete 45–48

فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٖ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ

Fema esteta’u min kijamin we ma kanu muntesirine

Dhe nuk mundën as të ngriten e as t'i kundërvihen.

وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ

We kawme nuhin min kablu ‘innehum kanu kawmæn fasikine

Edhe popullin e Nuhut (e dënuam) që ishte më parë. Ai ishte një popull i prishur.

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٖ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ

We es-sema’e benejnaha bi’ejjdin we ‘inna lemusi’une

Ne, me forcën tonë e ngritëm qiellin dhe Ne e zgjerojmë atë.

وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ

Wel-’erde fereshnaha feni’mel-mahidune

Edhe tokën Ne e kemi shtruar, sa shtrues të mirë jemi.