52. Tur · ajete 44–47

وَإِن يَرَوۡاْ كِسۡفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطٗا يَقُولُواْ سَحَابٞ مَّرۡكُومٞ

We ‘in jerew kisfæn mine es-sema’i sakitæn jekulu sehabun merkumun

Edhe sikur ta shihnin që u bie nga qielli ndonjë copë, ata do të thoshin: "Është re e dendur!"

فَذَرۡهُمۡ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي فِيهِ يُصۡعَقُونَ

Fedherhum hetta julaku jewmehumul-ledhi fihi jus’akune

Po ti lëri ata derisa të ballafaqohen në ditën e tyre, kur do të shtangen.

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي عَنۡهُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

Jewme la jugni ‘anhum kejduhum shej’æn we la hum junserune

Ditën kur dredhia e tyre nuk do t'u bëjë dobi asgjë e as që do të ndihmohen.

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ عَذَابٗا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ

We ‘inne lilledhine dhelemu ‘adhabæn dune dhalike we lekinne ‘ektherehum la ja’lemune

Është e vërtetë se ata që bënë zullum, kanë një dënim më të afërt se sa ai (i kijametit), por pjesa dërrmuese e tyre nuk e dinë.