54. Kamer · ajete 11–14

فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٖ مُّنۡهَمِرٖ

Fefetehna ‘ebwabe es-sema’i bima’in munhemirin

Atëherë Ne me një shi të vrullshëm i hapëm dyert e qiellit.

وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونٗا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ قَدۡ قُدِرَ

We fexhxhernal-’erde ‘ujunæn faltekal-ma’u ‘ala ‘emrin kad kudire

Dhe Ne tokën e zbërthyem në burime uji, kurse uji u bashkua siç ishte caktuar.

وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحٖ وَدُسُرٖ

We hemelnahu ‘ala dhati ‘elwahin we dusurin

E atë (Nuhun) e bartëm në (anije) dërrasash e shtyllash të gojëzuara.

تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءٗ لِّمَن كَانَ كُفِرَ

Texhri bi’a’junina xheza’en limen kane kufire

Që lundronte nën mbikëqyrjen Tonë. (I fundosëm) Si ndëshkim për atë (Nuhun) që ishte mohuar (përbuzur).