54. Kamer · ajete 12–16

وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونٗا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ قَدۡ قُدِرَ

We fexhxhernal-’erde ‘ujunæn faltekal-ma’u ‘ala ‘emrin kad kudire

Dhe Ne tokën e zbërthyem në burime uji, kurse uji u bashkua siç ishte caktuar.

وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحٖ وَدُسُرٖ

We hemelnahu ‘ala dhati ‘elwahin we dusurin

E atë (Nuhun) e bartëm në (anije) dërrasash e shtyllash të gojëzuara.

تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءٗ لِّمَن كَانَ كُفِرَ

Texhri bi’a’junina xheza’en limen kane kufire

Që lundronte nën mbikëqyrjen Tonë. (I fundosëm) Si ndëshkim për atë (Nuhun) që ishte mohuar (përbuzur).

وَلَقَد تَّرَكۡنَٰهَآ ءَايَةٗ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ

We lekad tereknaha ‘ajeten fehel min muddekirin

Atë (ngjarje) Ne e lamë për kujtim, po a ka ndokush që merr mësim?

فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ

Fekejfe kane ‘adhabi we nudhuri

E çfarë ishte ndëshkimi Im dhe kërcënimi Im!