54. Kamer · ajete 7–15

سورة الـقمـر
7

خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ كَأَنَّهُمۡ جَرَادٞ مُّنتَشِرٞ

Hushsha’æn ‘ebsaruhum jehruxhune minel-’exhdathi ke’ennehum xheradun munteshirun

Dalin prej varreve, e si karkaleca të shpërndarë e me shikim të përulur.

8

مُّهۡطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِۖ يَقُولُ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَسِرٞ

Muhti’ine ‘ila ed-da’i jekulul-kafirune hadha jewmun ‘asirun

Duke shpejtuar drejt atij që i thërret, e jobesimtarët thonë: "Kjo është ditë e vështirë".

9

۞ كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ فَكَذَّبُواْ عَبۡدَنَا وَقَالُواْ مَجۡنُونٞ وَٱزۡدُجِرَ

Kedhdhebet kablehum kawmu nuhin fekedhdhebu ‘abdena we kalu mexhnunun we ezduxhire

Populli i Nuhut që ishte para tyre përgënjeshtroi dhe robin Tonë (Nuhun) e quajti rrenacak dhe thanë: "I marrë!" dhe iu bë kërcënim.

10

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبٞ فَٱنتَصِرۡ

Feda’a rebbehu ‘enni meglubun fantesir

E ai iu drejtua Zotit të vet: "Unë jam i mundur, prandaj më ndihmo!"

11

فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٖ مُّنۡهَمِرٖ

Fefetehna ‘ebwabe es-sema’i bima’in munhemirin

Atëherë Ne me një shi të vrullshëm i hapëm dyert e qiellit.

12

وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونٗا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ قَدۡ قُدِرَ

We fexhxhernal-’erde ‘ujunæn faltekal-ma’u ‘ala ‘emrin kad kudire

Dhe Ne tokën e zbërthyem në burime uji, kurse uji u bashkua siç ishte caktuar.

13

وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحٖ وَدُسُرٖ

We hemelnahu ‘ala dhati ‘elwahin we dusurin

E atë (Nuhun) e bartëm në (anije) dërrasash e shtyllash të gojëzuara.

14

تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءٗ لِّمَن كَانَ كُفِرَ

Texhri bi’a’junina xheza’en limen kane kufire

Që lundronte nën mbikëqyrjen Tonë. (I fundosëm) Si ndëshkim për atë (Nuhun) që ishte mohuar (përbuzur).

15

وَلَقَد تَّرَكۡنَٰهَآ ءَايَةٗ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرٖ

We lekad tereknaha ‘ajeten fehel min muddekirin

Atë (ngjarje) Ne e lamë për kujtim, po a ka ndokush që merr mësim?