فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
Febi’ejji ‘ala’i rabbikuma tukedhdhibani
E, cilën të mirë të Zotit tuaj po e mohoni?
55. Rrahman · ajete 21–30
سورة الـرحـمـنيَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَٱلۡمَرۡجَانُ
Jehruxhu minhumal-lu’ulu’uu wel-merxhanu
Prej atyre të dyve nxirren margaritarë e diamantë.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
Febi’ejji ‘ala’i rabbikuma tukedhdhibani
E, cilën të mirë të Zotit tuaj po e mohoni?
وَلَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشَـَٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ
We lehul-xhewaril-munshe’atu fil-behri kal’a’lami
Dhe të Atij janë anijet lundruese të ngritura lart si kodra në det.
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
Febi’ejji ‘ala’i rabbikuma tukedhdhibani
E, cilën të mirë të Zotit tuaj po e mohoni?
كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانٖ
Kullu men ‘alejha fanin
Çdo gjë që është në të (në tokë) është zhdukur.
وَيَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ
We jebka wexhhu rabbike dhul-xhelali wel-’ikrami
E do të mbetet vetëm Zoti yt që është i madhëruar e i nderuar!
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
Febi’ejji ‘ala’i rabbikuma tukedhdhibani
E, cilën të mirë të Zotit tuaj po e mohoni?
يَسۡـَٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ
Jes’eluhu men fi es-semawati wel-’erdi kulle jewmin huwe fi she’nin
(Ai mbetet) Atij i drejtohet me lutje kush është në qiej e në tokë dhe Ai në çdo moment është i angazhuar në çështje të reja (falë mëkate, largon brengosje, jep jetë, jep vdekje, krijon gjendje, zhduk të tjera etj.).
فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
Febi’ejji ‘ala’i rabbikuma tukedhdhibani
E, cilën të mirë të Zotit tuaj ju po e mohoni?*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Idhujtarët mekas i thanë Muhamedit a.s.: Ne nuk dimë kush është Rrahmani!- Ndaj u shpall kjo sure e Kuranit në të cilën Zoti iu tha: “Rrahman është Ai që ia dhuroi njeriut më të mirën begati, ia mësoi Kuranin që është nimeti më i madh, është Ai që e krijoi njeriun, është Ai që e aftësoi për shprehje të asaj që ka në shpirt, e mësoi të flasë. Diell e hënë lëvizin sipas asaj, që Ai u ka caktuar, Atë e adhuron çdo gjë në tokë e në qiej, Ai e ngriti qiellin me një përsosmëri, e tokën e shtroi për jetesë të gjallesave, në të cilën krijoi lloje të pemëve, të drithërave, të ushqimit, si për njerëz, si për gjallesat e tjera. E, cilën të mirë prej të mirave të përmendura mund ta mohojnë njerëzit ose xhinët? Ky ajet përmendet tridhjetë e një herë në këtë sure. Tetë herë përmendet pas ajeteve që numërojnë madhështinë e krijesave të Zotit, mjeshtërinë e përsosur të Krijuesit. Shtatë herë përmendet pas ajeteve, që përkujtojnë dënimin e xhehenemit. Tetë herë pas ajeteve, që përshkruajnë dy xhenetet dhe banuesit e tyre, edhe tetë herë të tjera për dy xhenetet, jo si të parët. Për krijimin e njeriut të parë nga balta hasim në katër përshkrime: nga balta e nxirë e me erë të keqe, nga balta që të ngjitet për dore, nga dheu dhe nga balta e terur si të jetë e pjekur, e kjo është etapa e fundit e krijimit të tij. Këto ajete janë: në suret Hixhr, Safat, Ali Imran dhe në këtë që jemi duke komentuar. Rrahmani është Zot i lindjes së diellit e hënës, i ujit të ëmbël e të njelmët, Zot që për çdo moment komandon në gjithçka.
