55. Rrahman · ajete 56–60

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ

Fihinne kasiratut-terfi lem jetmithhunne ‘insun kablehum we la xhannun

Aty janë ato që përqëndrojnë shikimet e tyre (vetëm në burrat e vet) e që nuk i ka prekur kush para tyre, as njerëz, as xhin.

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

Febi’ejji ‘ala’i rabbikuma tukedhdhibani

E, cilën të mirë të Zotit tuaj po e mohoni?

كَأَنَّهُنَّ ٱلۡيَاقُوتُ وَٱلۡمَرۡجَانُ

Ke’ennehunnel-jakutu wel-merxhanu

Ato janë si xhevahiri e diamanti (të kuqërremta në të bardhë).

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

Febi’ejji ‘ala’i rabbikuma tukedhdhibani

E, cilën të mirë nga të mirat e Zotit tuaj po e mohoni?

هَلۡ جَزَآءُ ٱلۡإِحۡسَٰنِ إِلَّا ٱلۡإِحۡسَٰنُ

Hel xheza’ul-’ihsani ‘illal-’ihsanu

A mund të jetë shpërblimi i veprës së mirë diç tjetër, pos të së mirës!