Kul helumme shuheda’ekumul-ledhine jesh/hedune ‘ennel-lahe herreme hadha fe’in shehidu fela tesh/hed me’ahum we la tettebi’ ‘ehwa’el-ledhine kedhdhebu bi’ajatina wel-ledhine la ju’uminune bil-’ahireti we hum birebbihim ja’dilune
Thuaj: "Sillni dëshmitarët, të cilët dëshmojnë se All-llahu ndaloi (bëri haram) ato (që i ndalonin vetë). Nëse duan të dëshmojnë rrejshëm, ti mos dëshmo bashkë me ta dhe mos shko pas dëshirave të atyre që argumentet Tona i bënë të rreme dhe pas atyre që nuk besojnë jetën e që largohen prej Zotit të tyre (adhurojnë tjetër)".*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Jehuditë u ndëshkuan edhe me ndalimin e ngrënies së mishit të disa kafshëve, për shkak të sjelleve të tyre të shfrenuara. Këtë masë ndëshkuese iu vinte rëndë ta pranonin, ndaj gjithnjë polemizonin me Muhamedin a.s.. E madhe është mëshira e Zotit: i lejon mëkatarët të vazhdojnë jetën, por edhe dënimi i Tij është shumë i rreptë dhe atë nuk ka kush, që ta pengojë. Idhujtarët mekas, sikundër bëjnë edhe mëkatarët e tjerë, kur iu thuhet të largohen nga mëkati, përpiqeshin t’ia veshin fajin tjetërkujt e jo vetes. Në të vërtetë, në raste të tilla pranojnë doktrinën e “Xhebrijve” sipas së cilës mohohet liria e njeriut në vepra e deri diku edhe përgjegjësia. bindje të mirë, dhe sqarues për çdo send, udhërrëfyes e mëshirë, ashtu që të besojnë, se do të takohen me Zotin e tyre.
Kul ta’alew ‘etlu ma herreme rebbukum ‘alejkum ‘ella tushriku bihi shej’æn we bil-walidejni ‘ihsanæn we la tektulu ‘ewladekum min ‘imlakin nehnu nerzukukum we ‘ijahum we la tekrebul-fewahishe ma dhehere minha we ma betene we la tektulu en-nefsel-leti herremel-lahu ‘illa bil-hekki dhalikum wessakum bihi le’allekum ta’kilune
Thuaj: "Ejani t'ju lexoj atë që me të vërtetë ju ndaloi Zoti juaj: të mos i shoqëroni Atij asnjë send, të silleni mirë me prindërit, të mos i mbytni fëmijët tuaj për shkak të varfërisë, sepse Ne u ushqejmë juve dhe ata, të mos u afroheni mëkateve të hapta apo të fshehta, mos e mbytni njeriun sepse mbytjen e tij e ndaloi All-llahu, përpos kur është me vend. Këto janë porositë e Tij, kështu që të mendoni thellë".
We la tekrebu malel-jetimi ‘illa bi-eti hije ‘ehsenu hetta jebluga ‘eshuddehu we ‘ewful-kejle wel-mizane bil-kisti la nukellifu nefsæn ‘illa wus’aha we ‘idha kultum fa’dilu we lew kane dha kurba we bi’ahdi Ellahi ‘ewfu dhalikum wessakum bihi le’allekum tedhekkerune
Mos iu afroni pasurisë së jetimit derisa ai të arrijë pjekurinë, (mund t'i afroheni) vetëm në mënyrë më të mirë, zbatoni me drejtësi masën dhe peshojën. Ne nuk ngarkojmë asnjë njeri përtej mundësive të tij. Kur të flitni (të dëshmoni), duhet të jeni të drejtë edhe nëse është çështja për (kundër) të afërmit, dhe zotimin e dhënë All-llahut plotësonie. Këto janë me çka Ai ju porositë kështu që të përkujtoni.
We ‘enne hadha sirati mustekimæn fe ettebi’uhu we la tettebi’u es-subule feteferreka bikum ‘an sebilihi dhalikum wessakum bihi le’allekum tettekune
Dhe se kjo është rruga (feja) Ime e drejtë (që e caktova për ju), pra përmbajuni kësaj, e mos ndiqni rrugë të tjera e t'ju ndajnë nga rruga e Tij. Këto janë porositë e Tij për ju, ashtu që të ruheni.
Thumme ‘atejna musal-kitabe temamæn ‘alel-ledhi ‘ehsene we tefsilæn likulli shej’in we huden we rehmeten le’allehum bilika’i rabbihim ju’uminune
E Musait i dhamë librin plotësim (i të mirave) për atë që tregon bindje të mirë, dhe sqarues për çdo send, udhërrëfyes e mëshirë, ashtu që të besojnë se do të takohen me Zotin e tyre.