70. Mearixh · ajete 42–44

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ

Fedherhum jehudu we jel’abu hetta julaku jewmehumul-ledhi ju’adune

Po ti lëri ata të zhyten edhe më thellë në të kota dhe të dëfrehen deri që të ballafaqohen në ditën e tyre që po u premtohet.

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعٗا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبٖ يُوفِضُونَ

Jewme jehruxhune minel-’exhdathi sira’æn ke’ennehum ‘ila nusubin jufidune

Ditën kur duke u ngutur dalin prej varreve, sikur nguteshin te idhujt,

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ

Hashi’aten ‘ebsaruhum terhekuhum dhilletun dhalikel-jewmul-ledhi kanu ju’adune

Me shikimet e tyre të përulura i ka kapluar poshtërimi. Ajo është dita që ka qenë premtuar.