71. Nuh · ajete 17–21

وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ نَبَاتٗا

Wel-lahu ‘enbetekum minel-’erdi nebatæn

Dhe All-llahu u shpiku juve prej tokës si bimë.

ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجٗا

Thumme ju’idukum fiha we juhrixhukum ‘ihraxhæn

Pastaj ju kthen në të, pa dyshim ju nxjerr sërish.

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ بِسَاطٗا

Wel-lahu xhe’ale lekumul-’erde bisatæn

All-llahu juve ua bëri tokën të sheshtë.

لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلٗا فِجَاجٗا

Litesluku minha subulæn fixhaxhæn

"Që nëpër të të ecni rrugëve të gjera".

قَالَ نُوحٞ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارٗا

Kale nuhun rabbi ‘innehum ‘asewni we etteba’u men lem jezid/hu maluhu we weleduhu ‘illa hasaræn

Nuhu tha: "Zoti im, ata më kundërshtuan, ata shkuan pas atyre (pasanikëve), të cilëve pasuria dhe fëmijët e tyre vetëm ua shtuan dëshpërimin".