71. Nuh

سورة نوح 28 ajete
Hape si Mus'haf
Opsionet
Përkthimi Sherif Ahmeti
Përkthimi i dytë asnjë

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرۡ قَوۡمَكَ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

‘Inna ‘erselna nuhæn ‘ila kawmihi ‘en ‘endhir kawmeke min kabli ‘en je’tijehum ‘adhabun ‘elimun

Ne e dërguam Nuhun te populli i vet (dhe i thamë): "Tërhiqja vërejtjen popullit tënd para se ata t'i godasë dënimi i rëndë!"

2

قَالَ يَٰقَوۡمِ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٞ مُّبِينٌ

Kale ja kawmi ‘inni lekum nedhirun mubinun

Ai tha: "O populli im, unë jam i dërguar te ju, jam i qartë".

3

أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ

‘Eni a’budu Ellahe we ettekuhu we ‘eti’uni

Adhurojeni All-llahun, kini frikë prej Tij dhe mua më dëgjoni.

4

يَغۡفِرۡ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرۡكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمًّىۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُۚ لَوۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

Jegfir lekum min dhunubikum we ju’uehhirkum ‘ila ‘exhelin musemmen ‘inne ‘exhelel-lahi ‘idha xha’e la ju’uehharu lew kuntum ta’lemune

"Ai u falë juve nga mëkatet tuaja dhe ua vazhdon jetën deri në një afat të caktuar (pa u dënuar), e kur të vijë afati i caktuar prej All-llahut, ai nuk shtyhet për më vonë, nëse jeni që e dini".

5

قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوۡتُ قَوۡمِي لَيۡلٗا وَنَهَارٗا

Kale rabbi ‘inni de’awtu kawmi lejlæn we neharæn

Ai tha: "O Zoti im, unë e thirra popullin tim natën e ditën".

6

فَلَمۡ يَزِدۡهُمۡ دُعَآءِيٓ إِلَّا فِرَارٗا

Felem jezid/hum du’a’i ‘illa firaræn

Por thirrja ime vetëm ua shtoi ikjen.

7

وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوۡتُهُمۡ لِتَغۡفِرَ لَهُمۡ جَعَلُوٓاْ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَٱسۡتَغۡشَوۡاْ ثِيَابَهُمۡ وَأَصَرُّواْ وَٱسۡتَكۡبَرُواْ ٱسۡتِكۡبَارٗا

We ‘inni kullema de’awtuhum litegfire lehum xhe’alu ‘esabi’ahum fi ‘adhanihim we estegshew thijabehum we ‘eserru we estekberu estikbaræn

Dhe sa herë që unë i thërritja ata për t'u falur Ti atyre mëkatet, ata i vënin gishtat e tyre në veshë dhe mbulonin kokat me teshat e tyre dhe vazhdonin në atë të tyren me një mendjemadhësi të fortë.

8

ثُمَّ إِنِّي دَعَوۡتُهُمۡ جِهَارٗا

Thumme ‘inni de’awtuhum xhiharæn

Pastaj, unë i kam thirrur ata haptazi.

9

ثُمَّ إِنِّيٓ أَعۡلَنتُ لَهُمۡ وَأَسۡرَرۡتُ لَهُمۡ إِسۡرَارٗا

Thumme ‘inni ‘a’lentu lehum we ‘esrertu lehum ‘israræn

"Pastaj unë thirrjen ua drejtoja atyre haptazi, e shumëherë edhe fshehurazi".

10

فَقُلۡتُ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارٗا

Fekultu estegfiru rebbekum ‘innehu kane gaffaræn

Unë u thashë: "Kërkoni falje Zotit tuaj, se Ai vërtet falë shumë"

11

يُرۡسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارٗا

Jursili es-sema’e ‘alejkum midraræn

Ai ju lëshon nga qielli shi me bollëk,

12

وَيُمۡدِدۡكُم بِأَمۡوَٰلٖ وَبَنِينَ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ جَنَّٰتٖ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ أَنۡهَٰرٗا

We jumdidkum bi’emwalin we benine we jexh’al lekum xhennatin we jexh’al lekum ‘enharæn

ju shumon pasurinë dhe fëmijët, ju bën të keni kopshte dhe ju jep lumenj.

13

مَّا لَكُمۡ لَا تَرۡجُونَ لِلَّهِ وَقَارٗا

Ma lekum la terxhune lillahi wekaræn

Ç'është me ju që All-llahut nuk i shprehni madhërinë që e meriton?

14

وَقَدۡ خَلَقَكُمۡ أَطۡوَارًا

We kad halekakum ‘etwaræn

Kur Ai ju krijoi në disa etapa.

15

أَلَمۡ تَرَوۡاْ كَيۡفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗا

‘Elem terew kejfe halekal-lahu seb’a semawatin tibakæn

A nuk e keni parë se si All-llahu krijoi shtatë palë qiej (në kate).

16

وَجَعَلَ ٱلۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورٗا وَجَعَلَ ٱلشَّمۡسَ سِرَاجٗا

We xhe’alel-kamere fihinne nuræn we xhe’ale esh-shemse siraxhæn

Dhe në ta hënën e bëri dritë, diellin e bëri ndriçues.

17

وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ نَبَاتٗا

Wel-lahu ‘enbetekum minel-’erdi nebatæn

Dhe All-llahu u shpiku juve prej tokës si bimë.

18

ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجٗا

Thumme ju’idukum fiha we juhrixhukum ‘ihraxhæn

Pastaj ju kthen në të, pa dyshim ju nxjerr sërish.

19

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ بِسَاطٗا

Wel-lahu xhe’ale lekumul-’erde bisatæn

All-llahu juve ua bëri tokën të sheshtë.

20

لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلٗا فِجَاجٗا

Litesluku minha subulæn fixhaxhæn

"Që nëpër të të ecni rrugëve të gjera".

21

قَالَ نُوحٞ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارٗا

Kale nuhun rabbi ‘innehum ‘asewni we etteba’u men lem jezid/hu maluhu we weleduhu ‘illa hasaræn

Nuhu tha: "Zoti im, ata më kundërshtuan, ata shkuan pas atyre (pasanikëve), të cilëve pasuria dhe fëmijët e tyre vetëm ua shtuan dëshpërimin".

22

وَمَكَرُواْ مَكۡرٗا كُبَّارٗا

We mekeru mekræn kubbaræn

"Dhe ata (pasanikët) u kurdisën atyre kurthe shumë të mëdha".

23

وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدّٗا وَلَا سُوَاعٗا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسۡرٗا

We kalu la tedherunne ‘alihetekum we la tedherunne weddæn we la suwa’æn we la jeguthe we ja’uka we nesræn

Dhe u thanë: Mos braktisni zotat tuaj kurrsesi, mos braktisni Vedda-në, as Suvva-në, e as Jeguth-in, Jeukë-n e Nesre-n.

24

وَقَدۡ أَضَلُّواْ كَثِيرٗاۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلٗا

We kad ‘edellu kethiræn we la tezidi edh-dhalimine ‘illa delalæn

Dhe ata i bënë të humbur shumë sish, e Ti zullumqarëve mos u jep tjetër, por vetëm humbje.

25

مِّمَّا خَطِيٓـَٰٔتِهِمۡ أُغۡرِقُواْ فَأُدۡخِلُواْ نَارٗا فَلَمۡ يَجِدُواْ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارٗا

Mimma hati’atihim ‘ugriku fe’udhilu naræn felem jexhidu lehum min duni Ellahi ‘ensaræn

Për shkak të mëkateve të tyre ata u përmbytën dhe menjëherë u futën në zjarr dhe ata, përveç All-llahut, nuk gjetën ndihmëtarë.

26

وَقَالَ نُوحٞ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ دَيَّارًا

We kale nuhun rabbi la tedher ‘alel-’erdi minel-kafirine dejjaræn

E Nuhu tha: "O Zoti im, mos lë mbi tokë asnjë nga jobesimtarët!"

27

إِنَّكَ إِن تَذَرۡهُمۡ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرٗا كَفَّارٗا

‘Inneke ‘in tedherhum judillu ‘ibadeke we la jelidu ‘illa faxhiræn keffaræn

Sepse, nëse Ti i lë ata, robërit Tu do t'i humbin dhe prej tyre nuk lind tjetër, vetëm të prishur e jobesimtarë.

28

رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا

Rebbi egfir li we liwalidejje we limen dehale bejtije mu’uminæn we lilmu’uminine wel-mu’uminati we la tezidi edh-dhalimine ‘illa tebaræn

"Zoti im, më falë mua dhe prindërit e mi, dhe ata që hynë në shtëpinë time, duke qenë besimtarë, edhe besimtarët e besimtaret, ndërsa jobesimtarëve mos u shto tjetër, vetëm dëshpërim".