71. Nuh

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرۡ قَوۡمَكَ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

‘Inna ‘erselna nuhæn ‘ila kawmihi ‘en ‘endhir kawmeke min kabli ‘en je’tijehum ‘adhabun ‘elimun

Ne e dërguam Nuhun te populli i tij dhe i thamë: “Paralajmëroje popullin tënd para se t’i vijë një dënim i dhembshëm!”*

قَالَ يَٰقَوۡمِ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٞ مُّبِينٌ

Kale ja kawmi ‘inni lekum nedhirun mubinun

Ai tha: “O populli im! Në të vërtetë, unë jam për ju një paralajmërues i qartë:*

أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ

‘Eni a’budu Ellahe we ettekuhu we ‘eti’uni

që të adhuroni Allahun, t’i frikësoheni Atij e të më bindeni mua,*

يَغۡفِرۡ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرۡكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمًّىۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُۚ لَوۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

Jegfir lekum min dhunubikum we ju’uehhirkum ‘ila ‘exhelin musemmen ‘inne ‘exhelel-lahi ‘idha xha’e la ju’uehharu lew kuntum ta’lemune

me qëllim që Ai të falë disa nga gjynahet tuaja dhe t’ju lërë (të jetoni) deri në një afat të caktuar. Dhe, kur t’ju vijë çasti i caktuar i Allahut, askush nuk do të mund ta shtyjë atë, veç sikur ta dinit”!*

قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوۡتُ قَوۡمِي لَيۡلٗا وَنَهَارٗا

Kale rabbi ‘inni de’awtu kawmi lejlæn we neharæn

Ai tha: “O Zoti im, unë e thirra vërtet popullin tim natë e ditë,*

فَلَمۡ يَزِدۡهُمۡ دُعَآءِيٓ إِلَّا فِرَارٗا

Felem jezid/hum du’a’i ‘illa firaræn

por thirrja ime edhe më tepër i largoi (nga e vërteta).*

وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوۡتُهُمۡ لِتَغۡفِرَ لَهُمۡ جَعَلُوٓاْ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَٱسۡتَغۡشَوۡاْ ثِيَابَهُمۡ وَأَصَرُّواْ وَٱسۡتَكۡبَرُواْ ٱسۡتِكۡبَارٗا

We ‘inni kullema de’awtuhum litegfire lehum xhe’alu ‘esabi’ahum fi ‘adhanihim we estegshew thijabehum we ‘eserru we estekberu estikbaræn

Sa herë, që i thirrja për t’i falur Ti, ata shtinin gishtërinjtë në veshë dhe mbuloheshin me petkat e tyre, duke këmbëngulur me mendjemadhësi (në mosbesim).*

ثُمَّ إِنِّي دَعَوۡتُهُمۡ جِهَارٗا

Thumme ‘inni de’awtuhum xhiharæn

Pastaj i thirra me zë të lartë.*

ثُمَّ إِنِّيٓ أَعۡلَنتُ لَهُمۡ وَأَسۡرَرۡتُ لَهُمۡ إِسۡرَارٗا

Thumme ‘inni ‘a’lentu lehum we ‘esrertu lehum ‘israræn

Më pas ua shpalla edhe botërisht, edhe fshehurazi*

فَقُلۡتُ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارٗا

Fekultu estegfiru rebbekum ‘innehu kane gaffaræn

e u thashë: “Kërkoni falje nga Zoti juaj, i Cili është Falës i madh,*

يُرۡسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارٗا

Jursili es-sema’e ‘alejkum midraræn

që Ai t’ju dërgojë shi të bollshëm,*

وَيُمۡدِدۡكُم بِأَمۡوَٰلٖ وَبَنِينَ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ جَنَّٰتٖ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ أَنۡهَٰرٗا

We jumdidkum bi’emwalin we benine we jexh’al lekum xhennatin we jexh’al lekum ‘enharæn

t’ju shtojë pasurinë dhe fëmijët tuaj dhe të bëjë për ju kopshte e lumenj!*

مَّا لَكُمۡ لَا تَرۡجُونَ لِلَّهِ وَقَارٗا

Ma lekum la terxhune lillahi wekaræn

Ç’është kështu me ju, që nuk e madhëroni Allahun siç duhet (duke e pasur frikë),*

وَقَدۡ خَلَقَكُمۡ أَطۡوَارًا

We kad halekakum ‘etwaræn

ndërkohë që Ai ju ka krijuar në etapa (etapat e embrionit)?*

أَلَمۡ تَرَوۡاْ كَيۡفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗا

‘Elem terew kejfe halekal-lahu seb’a semawatin tibakæn

A nuk e shihni se si Allahu i ka krijuar shtatë qiejt njëri mbi tjetrin,*

وَجَعَلَ ٱلۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورٗا وَجَعَلَ ٱلشَّمۡسَ سِرَاجٗا

We xhe’alel-kamere fihinne nuræn we xhe’ale esh-shemse siraxhæn

dhe në ta e ka bërë Hënën dritë, kurse Diellin e ka bërë fener?*

وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ نَبَاتٗا

Wel-lahu ‘enbetekum minel-’erdi nebatæn

Allahu ju ka krijuar nga toka, ashtu si bimët,*

ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجٗا

Thumme ju’idukum fiha we juhrixhukum ‘ihraxhæn

pastaj ju kthen tek ajo dhe prej saj sërish do t’ju nxjerrë.*

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ بِسَاطٗا

Wel-lahu xhe’ale lekumul-’erde bisatæn

Allahu për ju e ka bërë Tokën shtrojë të gjerë,*

لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلٗا فِجَاجٗا

Litesluku minha subulæn fixhaxhæn

që të ecni nëpër të, nëpër rrugët e gjera.”*

قَالَ نُوحٞ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارٗا

Kale nuhun rabbi ‘innehum ‘asewni we etteba’u men lem jezid/hu maluhu we weleduhu ‘illa hasaræn

Nuhu tha: “O Zoti im, ata më kundërshtuan mua dhe u dhanë pas atyre njerëzve, pasuria dhe fëmijët e të cilëve nuk kanë sjellë gjë tjetër, veç shkatërrimit.*

وَمَكَرُواْ مَكۡرٗا كُبَّارٗا

We mekeru mekræn kubbaræn

Ata kurdisën një kurth të madh,*

وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدّٗا وَلَا سُوَاعٗا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسۡرٗا

We kalu la tedherunne ‘alihetekum we la tedherunne weddæn we la suwa’æn we la jeguthe we ja’uka we nesræn

dhe thanë: ‘Mos i lini kurrsesi zotat tuaj! Mos e lini kurrsesi as Veddin, as Suvain, as Jeguthin, as Jaukën, as Nesrin’!*

وَقَدۡ أَضَلُّواْ كَثِيرٗاۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلٗا

We kad ‘edellu kethiræn we la tezidi edh-dhalimine ‘illa delalæn

E kështu kanë futur në rrugë të gabuar shumë (njerëz). Prandaj, keqbërësve mos u shto gjë tjetër, veç humbjes!”*

مِّمَّا خَطِيٓـَٰٔتِهِمۡ أُغۡرِقُواْ فَأُدۡخِلُواْ نَارٗا فَلَمۡ يَجِدُواْ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارٗا

Mimma hati’atihim ‘ugriku fe’udhilu naræn felem jexhidu lehum min duni Ellahi ‘ensaræn

Për shkak të gjynaheve të tyre, ata u përmbytën dhe u hodhën në zjarr. Ata nuk gjetën mbrojtës tjetër për veten në vend të Allahut.*

وَقَالَ نُوحٞ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ دَيَّارًا

We kale nuhun rabbi la tedher ‘alel-’erdi minel-kafirine dejjaræn

Dhe Nuhu tha: “O Zoti im, mos lër mbi tokë asnjë femohues,*

إِنَّكَ إِن تَذَرۡهُمۡ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرٗا كَفَّارٗا

‘Inneke ‘in tedherhum judillu ‘ibadeke we la jelidu ‘illa faxhiræn keffaræn

sepse, nëse Ti i lë, ata do t’i shpien në humbje robërit e Tu dhe do të lindin vetëm kriminelë dhe jobesimtarë!*

رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا

Rebbi egfir li we liwalidejje we limen dehale bejtije mu’uminæn we lilmu’uminine wel-mu’uminati we la tezidi edh-dhalimine ‘illa tebaræn

O Zoti im, falmë mua dhe prindërit e mi, si dhe çdo besimtar, që kërkon strehim në shtëpinë time! Fali të gjithë besimtarët e besimtaret, ndërsa keqbërësve shtoju vetëm shkatërrim!”*