71. Nuh · ajete 5–7

سورة نوح
5

قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوۡتُ قَوۡمِي لَيۡلٗا وَنَهَارٗا

Kale rabbi ‘inni de’awtu kawmi lejlæn we neharæn

Ai tha: "O Zoti im, unë e thirra popullin tim natën e ditën".

6

فَلَمۡ يَزِدۡهُمۡ دُعَآءِيٓ إِلَّا فِرَارٗا

Felem jezid/hum du’a’i ‘illa firaræn

Por thirrja ime vetëm ua shtoi ikjen.

7

وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوۡتُهُمۡ لِتَغۡفِرَ لَهُمۡ جَعَلُوٓاْ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَٱسۡتَغۡشَوۡاْ ثِيَابَهُمۡ وَأَصَرُّواْ وَٱسۡتَكۡبَرُواْ ٱسۡتِكۡبَارٗا

We ‘inni kullema de’awtuhum litegfire lehum xhe’alu ‘esabi’ahum fi ‘adhanihim we estegshew thijabehum we ‘eserru we estekberu estikbaræn

Dhe sa herë që unë i thërritja ata për t'u falur Ti atyre mëkatet, ata i vënin gishtat e tyre në veshë dhe mbulonin kokat me teshat e tyre dhe vazhdonin në atë të tyren me një mendjemadhësi të fortë.