75. Kijame · ajete 17–28

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

‘Inne ‘alejna xhem’ahu we kur’anehu

Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij!

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

Fe’idha kare’nahu fe ettebi’ kur’anehu

E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ

Thumme ‘inne ‘alejna bejanehu

Dhe pastaj është obligim yni që ta shkoqisim atë.

كـَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

Kella bel tuhibbunel-’axhilete

Jo, nuk është ashtu! Por ju jeni që e doni të ngutshmen (Dunjanë).

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

We tedherunel-’ahirete

Dhe e lini pas shpine atë të ardhmen (Ahiretin).

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ

Wuxhuhun jewme’idhin nadiretun

Atë ditë do të ketë fytyra të shkëlqyera (të gëzuara).

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ

‘Ila rabbiha nadhiretun

Që Zotin e tyre e shikojnë.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ

We wuxhuhun jewme’idhin basiretun

Atë ditë ka fytyra edhe të vrazhda.

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ

Tedhunnu ‘en juf’ale biha fakiretun

Që presin t'u thyhet kurrizi (të shkatërrohen).

كـَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ

Kella ‘idha belegatit-teraki

Jo dhe Jo! Po kur të arrijë (shpirti) në gropë të fytit (të gjoksit),

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ

We kile men rakin

Dhe thuhet (nga familja e të të afërmit): "Kush do ta shërojë?"

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

We dhenne ‘ennehul-firaku

Dhe ai bindet se ai po ndahet.