75. Kijame · ajete 18–32

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

Fe’idha kare’nahu fe ettebi’ kur’anehu

E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ

Thumme ‘inne ‘alejna bejanehu

Dhe pastaj është obligim yni që ta shkoqisim atë.

كـَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

Kella bel tuhibbunel-’axhilete

Jo, nuk është ashtu! Por ju jeni që e doni të ngutshmen (Dunjanë).

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

We tedherunel-’ahirete

Dhe e lini pas shpine atë të ardhmen (Ahiretin).

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ

Wuxhuhun jewme’idhin nadiretun

Atë ditë do të ketë fytyra të shkëlqyera (të gëzuara).

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ

‘Ila rabbiha nadhiretun

Që Zotin e tyre e shikojnë.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ

We wuxhuhun jewme’idhin basiretun

Atë ditë ka fytyra edhe të vrazhda.

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ

Tedhunnu ‘en juf’ale biha fakiretun

Që presin t'u thyhet kurrizi (të shkatërrohen).

كـَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ

Kella ‘idha belegatit-teraki

Jo dhe Jo! Po kur të arrijë (shpirti) në gropë të fytit (të gjoksit),

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ

We kile men rakin

Dhe thuhet (nga familja e të të afërmit): "Kush do ta shërojë?"

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

We dhenne ‘ennehul-firaku

Dhe ai bindet se ai po ndahet.

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

Wet-teffeti es-saku bis-saki

E t'i puqet kofsha për kofshe (t'i vështirësohet gjendja).

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ

‘Ila rabbike jewme’idhinl-mesaku

Atë ditë vetëm te Zoti yt shkohet.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

Fela seddeka we la sella

E ai as nuk vërtetoi atë që duhej, as nuk u falë.

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

We lekin kedhdhebe we tewella

Por përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën.