75. Kijame · ajete 29–34

سورة الـقـيامـة
29

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

Wet-teffeti es-saku bis-saki

E t'i puqet kofsha për kofshe (t'i vështirësohet gjendja).

30

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ

‘Ila rabbike jewme’idhinl-mesaku

Atë ditë vetëm te Zoti yt shkohet.

31

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

Fela seddeka we la sella

E ai as nuk vërtetoi atë që duhej, as nuk u falë.

32

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

We lekin kedhdhebe we tewella

Por përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën.

33

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

Thumme dhehebe ‘ila ‘ehlihi jetemetta

Dhe shkonte te familja e tij me fodullëk.

34

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ

‘Ewla leke fe’ewla

Të është afruar ty e keqja e t'u afroftë (ose i mjeri ti i mjeri).