وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
Wet-teffeti es-saku bis-saki
E t'i puqet kofsha për kofshe (t'i vështirësohet gjendja).
75. Kijame · ajete 29–40
سورة الـقـيامـةإِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ
‘Ila rabbike jewme’idhinl-mesaku
Atë ditë vetëm te Zoti yt shkohet.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
Fela seddeka we la sella
E ai as nuk vërtetoi atë që duhej, as nuk u falë.
وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
We lekin kedhdhebe we tewella
Por përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën.
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
Thumme dhehebe ‘ila ‘ehlihi jetemetta
Dhe shkonte te familja e tij me fodullëk.
أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ
‘Ewla leke fe’ewla
Të është afruar ty e keqja e t'u afroftë (ose i mjeri ti i mjeri).
ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ
Thumme ‘ewla leke fe’ewla
Edhe një herë t'u afrua ty e keqja; t'u afroftë!
أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى
‘Ejehsebul-’insanu ‘en jutreke suden
A mos mendon njeriu se do të lihet duke mos zënë asgjë (pa kurrfarë përgjegjësie).
أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ
‘Elem jeku nutfeten min menijin jumna
A nuk ka qenë ai në një pikë uji që derdhet.
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
Thumme kane ‘alekaten fehaleka fesewwa
E pastaj u bë gjak i trashë, e Ai e krijoi dhe e përsosi?
فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
Fexhe’ale minhu ez-zewxhejni edh-dhekere wel-’untha
Dhe prej tij Ai i bëri dy lloje: mashkullin dhe femrën.
أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ
‘Elejse dhalike bikadirin ‘ala ‘en juhjijel-mewta
A nuk është Ai (Zot) i fuqishëm që i ngjall të vdekurit?
