75. Kijame · ajete 4–10

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ

Bela kadirine ‘ala ‘en nusewwije benanehu

Po, do t'ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t'ia rikrijojmë si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij!

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

Bel juridul-’insanu lijefxhure ‘emamehu

Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe më tej në mëkate.

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ

Jes’elu ‘ejjane jewmul-kijameti

"Andaj edhe pyet: "Kur është dita e kijametit?"

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

Fe’idha berikal-beseru

E, kur të merren sytë (të parët)?

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

We hasefel-kameru

E të zëhet hëna (errësohet),

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

We xhumi’a esh-shemsu wel-kameru

Dhe të bashkohen dielli e hëna.

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

Jekulul-’insanu jewme’idhin ‘ejnel-meferru

Atë ditë njeriu do të thotë: "Nga të iket!"