75. Kijame · ajete 7–13

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

Fe’idha berikal-beseru

E, kur të merren sytë (të parët)?

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

We hasefel-kameru

E të zëhet hëna (errësohet),

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

We xhumi’a esh-shemsu wel-kameru

Dhe të bashkohen dielli e hëna.

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

Jekulul-’insanu jewme’idhin ‘ejnel-meferru

Atë ditë njeriu do të thotë: "Nga të iket!"

كـَلَّا لَا وَزَرَ

Kella la wezere

Jo, nuk ka strehim!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

‘Ila rabbike jewme’idhinl-mustekarru

Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku!

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Junebbe’ul-’insanu jewme’idhin bima kaddeme we ‘ehhare

Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la prapa.