80. Abese · ajete 25–29

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا

‘Enna sebebnal-ma’e sebbæn

Ne lëshuam shi të mjaftueshëm.

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا

Thumme shekaknal-’erde shekkæn

Pastaj e çamë tokën sipas nevojës së bimës,

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا

Fe’enbetna fiha hebbæn

Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëra

وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا

We ‘inebæn we kadbæn

Edhe rrush e perime,

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا

We zejtunæn we nehlæn

Edhe ullinj e hurma,