80. Abese · ajete 27–33

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا

Fe’enbetna fiha hebbæn

Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëra

وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا

We ‘inebæn we kadbæn

Edhe rrush e perime,

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا

We zejtunæn we nehlæn

Edhe ullinj e hurma,

وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا

We heda’ika gulbæn

Edhe kopshte të dendura,

وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا

We fakiheten we ‘ebbæn

Dhe pemë e kullosa.

مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

Meta’æn lekum we li’en’amikum

Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Fe’idha xha’eti es-sahhatu

E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);