80. Abese · ajete 29–35

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا

We zejtunæn we nehlæn

Edhe ullinj e hurma,

وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا

We heda’ika gulbæn

Edhe kopshte të dendura,

وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا

We fakiheten we ‘ebbæn

Dhe pemë e kullosa.

مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

Meta’æn lekum we li’en’amikum

Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Fe’idha xha’eti es-sahhatu

E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

Jewme jefirrul-mer’u min ‘ehihi

Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

We ‘ummihi we ‘ebihi

Prej nënës dhe prej babait të vet,