80. Abese · ajete 34–37

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

Jewme jefirrul-mer’u min ‘ehihi

Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

We ‘ummihi we ‘ebihi

Prej nënës dhe prej babait të vet,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

We sahibetihi we benihi

Prej gruas dhe prej fëmijëve të vet.

لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ

Likulli emri’in minhum jewme’idhin she’nun jugnihi

Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.