80. Abese · ajete 34–40

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

Jewme jefirrul-mer’u min ‘ehihi

Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

We ‘ummihi we ‘ebihi

Prej nënës dhe prej babait të vet,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

We sahibetihi we benihi

Prej gruas dhe prej fëmijëve të vet.

لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ

Likulli emri’in minhum jewme’idhin she’nun jugnihi

Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ

Wuxhuhun jewme’idhin musfiretun

Atë ditë do të ketë fytyra të shndritura,

ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ

Dahiketun mustebshiretun

Të buzëqeshura e të gëzuara.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ

We wuxhuhun jewme’idhin ‘alejha gaberetun

Atë ditë do të ketë edhe fytyra të pluhëruara,