وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ
We ‘idhal-xhennetu ‘uzlifet
Dhe kur xhenneti të jetë afruar,
81. Tekvir · ajete 13–19
سورة التكويرعَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ
‘Alimet nefsun ma ‘ehderet
Atëbotë njeriu do ta dijë se çka ka ofruar (të mirë ose të keqe).*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Ajetet e cekura më sipër përshkruajnë gjendjen e ekzistencës në momentin e Kijametit dhe të Ditës së Gjykimit. Dielli errësohet, nuk bën më dritë, është palosur e mbështjellë si njeriu i dobët kur rri palë.
فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ
Fela ‘uksimu bil-hunnesi
Betohem fuqimisht në yjet që tërhiqen (ditën, e ndriçojnë natën),
ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ
el-Xhewaril-kunnesi
Që udhëtojnë e fshihen (si dreri në strofkë),
وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ
Wel-lejli ‘idha ‘as’ase
Pasha natën kur ajo ia beh me errësirë.
وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ
We es-subhi ‘idha teneffese
Pasha agimin kur ia shkrep!
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ
‘Innehu lekawlu resulin kerimin
S'ka dyshim se ai (Kur'ani) është thënie e të dërguarit fisnik (që e pranoi prej Zotit).
