بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ
Bi’ejji dhenbin kutilet
Për çfarë mëkati ato janë mbytur,
81. Tekvir · ajete 9–17
سورة التكويروَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ
We ‘idha es-suhufu nushiret
Dhe kur fletushkat të jenë shpaluar,
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ
We ‘idha es-sema’u kushitet
Dhe kur qielli të jetë hequr,
وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ
We ‘idhal-xhehimu su’’iret
Dhe kur xhehennemi të jetë ndezur fort,
وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ
We ‘idhal-xhennetu ‘uzlifet
Dhe kur xhenneti të jetë afruar,
عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ
‘Alimet nefsun ma ‘ehderet
Atëbotë njeriu do ta dijë se çka ka ofruar (të mirë ose të keqe).*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Ajetet e cekura më sipër përshkruajnë gjendjen e ekzistencës në momentin e Kijametit dhe të Ditës së Gjykimit. Dielli errësohet, nuk bën më dritë, është palosur e mbështjellë si njeriu i dobët kur rri palë.
فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ
Fela ‘uksimu bil-hunnesi
Betohem fuqimisht në yjet që tërhiqen (ditën, e ndriçojnë natën),
ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ
el-Xhewaril-kunnesi
Që udhëtojnë e fshihen (si dreri në strofkë),
وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ
Wel-lejli ‘idha ‘as’ase
Pasha natën kur ajo ia beh me errësirë.
