83. Mutafifin · ajete 31–36

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ

We ‘idha enkalebu ‘ila ‘ehlihimu enkalebu fekihine

E kur ktheheshin te familjet e veta, ktheheshin të kënaqur.

وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ

We ‘idha re’ewhum kalu ‘inne ha’uula’ ledallune

Dhe kur i shihnin ata (besimtarët), thoshnin: "S'ka dyshim se këta (besimtarët) janë të humbur!"

وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ

We ma ‘ursilu ‘alejhim hafidhine

Po Ne, nuk i caktuam ata (idhujtarët) si roje të atyre (besimtarëve).

فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ

Faljewmel-ledhine ‘amenu minel-kuffari jedhekune

E sot, (në ditën e gjykimit), ata që besuan do të tallen me jobesimtarët.

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

‘Alel-’era’iki jendhurune

Duke qëndruar të mbështetur (besimtarët) në kolltukë e duke shikuar.

هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ

Hel thuwibel-kuffaru ma kanu jef’alune

A thua a u shpërblyen jobesimtarët për atë që punuan? (Po)