85. Buruxh · ajete 5–11

سورة البروج
5

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلۡوَقُودِ

en-Nari dhatil-wekudi

Të zjarrit me plot lëndë djegëse,

6

إِذۡ هُمۡ عَلَيۡهَا قُعُودٞ

‘Idh hum ‘alejha ku’udun

Kur ata rrinin ulur rreth tij,

7

وَهُمۡ عَلَىٰ مَا يَفۡعَلُونَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ شُهُودٞ

We hum ‘ala ma jef’alune bil-mu’uminine shuhudun

Dhe dëshmonin atë që bënin me besimtarët.

8

وَمَا نَقَمُواْ مِنۡهُمۡ إِلَّآ أَن يُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَمِيدِ

We ma nekamu minhum ‘illa ‘en ju’uminu billahil-’azizil-hemidi

E nuk patën pse t'i urrejnë, përveç që e besuan All-llahun, ngadhënjyesin, të lavdëruarin,

9

ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ

el-Ledhi lehu mulku es-semawati wel-’erdi wel-lahu ‘ala kulli shej’in shehidun

Të cilit i takon sundimi i qiejve e i tokës; e All-llahu është dëshmitar i çdo sendi.

10

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُواْ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ ثُمَّ لَمۡ يَتُوبُواْ فَلَهُمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمۡ عَذَابُ ٱلۡحَرِيقِ

‘Innel-ledhine fetenul-mu’uminine wel-mu’uminati thumme lem jetubu felehum ‘adhabu xhehenneme we lehum ‘adhabul-heriki

Është e sigurt se ata që i sprovuan besimtarët dhe besimtaret dhe nuk u penduan, ata kanë dënimin e xhehennemit dhe dënimin e djegies.

11

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمۡ جَنَّٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡكَبِيرُ

‘Innel-ledhine ‘amenu we ‘amilu es-salihati lehum xhennatun texhri min tehtihal-’enharu dhalikel-fewzul-kebiru

Ata që besuan dhe bënë vepra të mira, ata kanë xhennete nën të cilët burojnë lumenj, e ai është suksesi më i madh.*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Dita e premtuar është Dita e Kijametit, ndërsa dëshmues janë pejgamberët që dëshmojnë për njerëzit. Por dëshmuese është edhe dita e xhumasë, e cila dëshmon se çka punojnë besimtarët në të, ose dita në Arafat, e ka edhe mendime të tjera. As-habi Uhdudë, ishin sundues që i mundonin besimtarët dhe i digjnin në hendeqe. Mendohet për një sundues persian, për një jehudi, ndërsa në një hadith, të cilin e transmeton Ahmedi, Muslimi, Nesaiu, thuhet se fjala është për një besimtar të ri dhe për një falltor. Hadithi është shumë i gjatë. Sidoqë të jetë kriminelë të tillë janë të mallkuar prej Zotit, pse i munduan besimtarët; të tillë ishin edhe idhujtarët mekas, të cilët i urrenin muslimanët për shkak se besuan një Zot.