87. Ala · ajete 14–19

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

Kad ‘eflehe men tezekka

Ka shpëtuar ai që është pastruar.

وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ

We dhekere esme rabbihi fesella

Që e përkujton madhërinë e Zotit të vet dhe falet.

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

Bel tu’uthirunel-hejæte ed-dunja

Po ju po i jepni përparësi jetës së kësaj bote,

وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ

Wel-’ahiretu hajrun we ‘ebka

E dihet se jeta e botës tjetër është më e dobishme dhe e përjetshme.

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ

‘Inne hadha lefi es-suhufil-’ula

Vërtet, kjo (këshillë) gjendej edhe në broshurat e para:

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ

Suhufi ‘ibrahime we musa

Në broshurat e Ibrahimit dhe të Musait.