91. Shems · ajete 12–15

Betimi në diellin ka rëndësi të madhe, sepse kur ai largohet, bota mbetet si e vdekur, e kur lind dhe jep dritën, kthehet jeta dhe, në kohën kur ai pak ngritet e i thuhet “duha”, njerëzit ia fillojnë punës. E kjo koha e duhasë i përngjan Ditës së Kijametit, sepse banorët e xhenetit në atë kohë do të zënë vend aty. Në gjysmën e parë të ndërrimit të saj, edhe hëna e vazhdon dritën pas diellit. Përderisa dielli është një prej gjësendeve më të mëdha, që perceptohet me anën e shqisave, Zoti përmend katër gjendjet e tij; pastaj përmend madhërinë e vet të lartë me tri cilësi, në mënyrë që mendjes së njeriut t'i mundësojë të ngrihet gradualisht prej sendeve shqisore në madhërinë e Tij, e të kuptojë për fuqinë e pakufishme të Tij. Njeriun e pajisi me atë aftësi, që të mund të dallojë se çka është e mirë e çka keq, çka është urtësi e respekt dhe çka është arrogancë e kundërshtim. Ai që e ruan veten, ai e gjen shpëtimin, ai që nuk e ruan, gjen shkatërrimin. Në çdo popull ka pasur të këqij, si Kadar bin Salefi, më i keqi i popullit Themud, popullit të Salihut. E pse të tjerët nuk e penguan kur ai e bëri krimin, Zoti i shkatërroi. Kështu bën me çdo popull që pajtohet me të keqen. Falënderoj Allahun e Madhëruar!