وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا
We esh-shemsi we duhaha
Pasha diellin dhe dritën e tij!
91. Shems
سورة الـشـمـس 15 ajete
Hape si Mus'haf
Opsionet
Përkthimi Sherif Ahmeti
Përkthimi i dytë asnjë
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا
Wel-kameri ‘idha telaha
Pasha hënën kur vjen pas tij!
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا
We en-nehari ‘idha xhellaha
Pasha ditën kur ai (dielli) e shndrit!
وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا
Wel-lejli ‘idha jegshaha
Pasha natën kur ajo e mbulon atë (dritën e diellit)!
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا
We es-sema’i we ma benaha
Pasha qiellin dhe Atë që e ndërtoi atë!
وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا
Wel-’erdi we ma tehaha
Pasha tokën dhe Atë që e shtriu atë (e sheshoi)!
وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا
We nefsin we ma sewwaha
Pasha njeriun dhe Atë që e krijoi atë!
فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا
Fe’elhemeha fuxhureha we tekwaha
Dhe ia mësoi se cilat janë të këqijat dhe të mirat e tij.
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا
Kad ‘eflehe men zekkaha
Pra, ka shpëtuar ai që e pastroi vetveten.
وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا
We kad habe men dessaha
E ka dështuar ai që e poshtëroi vetveten.
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ
Kedhdhebet themudu bitegwaha
Themudi përgënjeshtroi për shkak të arrogancës së vet.
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا
‘Idhi enbe’athe ‘eshkaha
Kur më i keqi i tyre u ngrit me të shpejtë.
فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا
Fekale lehum resulu Ellahi nakatel-lahi we sukjaha
E Pejgamberi atyre u pat thënë: "Kini kujdes devenë e All-llahut dhe ndaj pengimit të saj që të pijë ujë".
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا
Fekedhdhebuhu fe’akaruha fedemdeme ‘alejhim rebbuhum bidhenbihim fesewwaha
Ata nuk i besuan atij dhe atë (devenë) e therën dhe Zoti i tyre për shkak të mëkatit të tyre ua rreshtoi ndëshkimet dhe i rrafshoi,
وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا
We la jehafu ‘ukbaha
Duke mos iu frikësuar prapavisë së atij (ndëshkimi).*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Betimi në diellin ka rëndësi të madhe, sepse kur ai largohet, bota mbetet si e vdekur, e kur lind dhe jep dritën, kthehet jeta dhe, në kohën kur ai pak ngritet e i thuhet “duha”, njerëzit ia fillojnë punës. E kjo koha e duhasë i përngjan Ditës së Kijametit, sepse banorët e xhenetit në atë kohë do të zënë vend aty. Në gjysmën e parë të ndërrimit të saj, edhe hëna e vazhdon dritën pas diellit. Përderisa dielli është një prej gjësendeve më të mëdha, që perceptohet me anën e shqisave, Zoti përmend katër gjendjet e tij; pastaj përmend madhërinë e vet të lartë me tri cilësi, në mënyrë që mendjes së njeriut t'i mundësojë të ngrihet gradualisht prej sendeve shqisore në madhërinë e Tij, e të kuptojë për fuqinë e pakufishme të Tij. Njeriun e pajisi me atë aftësi, që të mund të dallojë se çka është e mirë e çka keq, çka është urtësi e respekt dhe çka është arrogancë e kundërshtim. Ai që e ruan veten, ai e gjen shpëtimin, ai që nuk e ruan, gjen shkatërrimin. Në çdo popull ka pasur të këqij, si Kadar bin Salefi, më i keqi i popullit Themud, popullit të Salihut. E pse të tjerët nuk e penguan kur ai e bëri krimin, Zoti i shkatërroi. Kështu bën me çdo popull që pajtohet me të keqen. Falënderoj Allahun e Madhëruar!
