98. Bejine · ajete 1–3

لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ

Lem jekunil-ledhine keferu min ‘ehlil-kitabi wel-mushrikine munfekkine hetta te’tijehumul-bejjinetu

Ata nga ithtarët e librit dhe idhujtarët, të cilët nuk besuan, nuk iu ndanë (besimit të tyre) derisa atyre u erdhi argumenti i qartë,

رَسُولٞ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفٗا مُّطَهَّرَةٗ

Resulun minel-lahi jetlu suhufæn mutehhereten

I dërguari prej All-llahut, që lexon fletë të pastra,

فِيهَا كُتُبٞ قَيِّمَةٞ

Fiha kutubun kajjimetun

Në të cilat ka vetëm dispozita të drejta.