98. Bejine · ajete 1–4

لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ

Lem jekunil-ledhine keferu min ‘ehlil-kitabi wel-mushrikine munfekkine hetta te’tijehumul-bejjinetu

Ata nga ithtarët e librit dhe idhujtarët, të cilët nuk besuan, nuk iu ndanë (besimit të tyre) derisa atyre u erdhi argumenti i qartë,

رَسُولٞ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفٗا مُّطَهَّرَةٗ

Resulun minel-lahi jetlu suhufæn mutehhereten

I dërguari prej All-llahut, që lexon fletë të pastra,

فِيهَا كُتُبٞ قَيِّمَةٞ

Fiha kutubun kajjimetun

Në të cilat ka vetëm dispozita të drejta.

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ

We ma teferrekal-ledhine ‘utul-kitabe ‘illa min ba’di ma xha’et/humul-bejjinetu

Dhe ata të cilëve u është dhënë libri, nuk u ndanë vetëm pasi që u erdhi argumenti.