Enciklopedia e Haditheve · Hadithi 402

Profeti ﷺ në këtë hadith ka treguar se shejtani e ka humbur shpresën që besimtarët që falen në Gadishullin Arabik të kthehen në adhurimin e tij dhe t'i bëjë sexhde idhujve. Mirëpo, ai ende shpreson dhe vazhdon të përpiqet me ngulm për të mbjellë përçarje mes tyre, duke nxitur mosmarrëveshje, armiqësi, luftëra, trazira e të ngjashme.

• Adhurimi i shejtanit bëhet përmes adhurimit të idhujve, sepse është ai që urdhëron dhe thërret në këtë. Argument për këtë janë fjalët e Allahut, ku flet për Ibrahimin (alejhi selam): "O babush, mos e adhuro shejtanin...!"
• Shejtani përpiqet të nxisë mosmarrëveshje, armiqësi, luftëra dhe trazira mes muslimanëve.
• Ndër dobitë e namazit në Islam është se ai ruan dashurinë mes muslimanëve dhe forcon lidhjet vëllazërore ndërmjet tyre.
• Namazi është adhurimi më i madh në Islam pas dy dëshmive të besimit, dhe për këtë arsye muslimanët quhen namazfalës.
• Gadishulli Arabik posedon karakterisitka që vendet e tjera nuk i posedojnë.
• Nëse thuhet se adhurimi i idhujve ka ndodhur në disa pjesë të Gadishullit Arabik, megjithëse Profeti ﷺ ka thënë: "Vërtet shejtani e ka humbur shpresën që të adhurohet nga ata që falen në Gadishullin Arabik..." Atëherë përgjigjja është se fjalët e Profetit ﷺ tregojnë për dëshpërimin që ndjeu shejtani kur pa fitoret dhe njerëzit duke hyrë në fenë e Allahut grupe-grupe. Pra, hadithi tregon për mendimin dhe pritshmërinë e shejtanit, por ajo që ka ndodhur në realitet është ndryshe, për një urtësi të caktuar nga Allahu i Lartmadhërishëm.