15. Hixhr · ajete 52–57

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗا قَالَ إِنَّا مِنكُمۡ وَجِلُونَ

‘Idh dehalu ‘alejhi fekalu selamæn kale ‘inna minkum wexhilune

Kur ata hynë tek ai dhe thanë: "Selamen - e përshëndetën, e ai (Ibrahimi) tha: "Ne po frikësohemi prej jush!"

قَالُواْ لَا تَوۡجَلۡ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ

Kalu la tewxhel ‘inna nubeshshiruke bigulamin ‘alimin

Ata i thanë: "Mos u frikëso, ne po të marrim myzhde për një djalë të zgjuar!"

قَالَ أَبَشَّرۡتُمُونِي عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِيَ ٱلۡكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ

Kale ‘ebeshshertumuni ‘ala ‘en messenijel-kiberu febime tubeshshirune

Ai (Ibrahimi) tha: "A më merrni myzhde kur më ka kapur mua pleqëria? Me çka po më përgëzoni ju?"

قَالُواْ بَشَّرۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡقَٰنِطِينَ

Kalu beshshernake bil-hekki fela tekun minel-kanitine

Ata thanë: "Ne të morëm myzhde me atë që është e sigurt e ti mos u bën i pashpresë!"

قَالَ وَمَن يَقۡنَطُ مِن رَّحۡمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ

Kale we men jeknetu min rehmeti rabbihi ‘illa ed-dallune

Tha: "Askush nuk e humbë shpresën në mëshirën e Zotit të vet, përveç atyre që janë të humbur".

قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

Kale fema hatbukum ‘ejjuhal-murselune

Tha: "E çka është pra çështja e juaj, o të dërguar?"