15. Hixhr · ajete 63–72

قَالُواْ بَلۡ جِئۡنَٰكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمۡتَرُونَ

Kalu bel xhi’nake bima kanu fihi jemterune

Ata thanë: "Jo, (nuk kemi qëllim të keq ndaj teje) Të kemi ardhur ty me atë (dënim) që ata dyshonin."

وَأَتَيۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

We ‘etejnake bil-hekki we ‘inna lesadikune

Të kemi sjellë të vërtetën, e ne jemi të drejtë (çka të themi).

فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَٱتَّبِعۡ أَدۡبَٰرَهُمۡ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٞ وَٱمۡضُواْ حَيۡثُ تُؤۡمَرُونَ

Fe’esri bi’ehlike bikit’in minel-lejli we ettebi’ ‘edbarehum we la jeltefit minkum ‘ehedun we emdu hejthu tu’umerune

Ti ec me familjen tënde pasi të kalojë një pjesë e natës dhe ti rri pas tyre (që të mos frikësohen) dhe asnjëri prej jush të mos kthejë mbrapa (për të shikuar) dhe shkoni andej kah urdhëroheni.

وَقَضَيۡنَآ إِلَيۡهِ ذَٰلِكَ ٱلۡأَمۡرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقۡطُوعٞ مُّصۡبِحِينَ

We kadejna ‘ilejhi dhalikel-’emre ‘enne dabire ha’uula’ mektu’un musbihine

E Ne i kumtuam atij (Lutit) atë çështje, se zhdukja e tyre deri në më të mbramin, do të jetë në mëngjes.

وَجَآءَ أَهۡلُ ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡتَبۡشِرُونَ

We xha’e ‘ehlul-medineti jestebshirune

E banuesit e qytetit (Sadum) erdhën të gëzuar duke i lajmëruar njëri-tjetrit.

قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيۡفِي فَلَا تَفۡضَحُونِ

Kale ‘inne ha’uula’ dejfi fela tefdehuni

Tha: (Luti): "Këta janë musafirët e mi, e mos më turpëroni mua,"

وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ

We etteku Ellahe we la tuhzuni

Edhe kini frikë All-llahun e mos më nënçmoni!

قَالُوٓاْ أَوَلَمۡ نَنۡهَكَ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Kalu ‘ewelem nenheke ‘anil-’alemine

Ata thanë: "A nuk të kemi ndaluar që të mos na përzihesh në njerëzit (që ne i mësyjmë)?"

قَالَ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِيٓ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ

Kale ha’uula’ benati ‘in kuntum fa’iline

Ai (Luti) tha: "Ja, këto (gratë) bijat e mia, nëse do të bëni (martohuni me to)!"

لَعَمۡرُكَ إِنَّهُمۡ لَفِي سَكۡرَتِهِمۡ يَعۡمَهُونَ

Le’amruke ‘innehum lefi sekretihim ja’mehune

Pasha jetën tënde (Muhammed), s'ka dyshim se ata (populli i Lutit) ishin të humbur në dehjen e tyre.