لِنُرِيَكَ مِنۡ ءَايَٰتِنَا ٱلۡكُبۡرَى
Linurijeke min ‘ajatinal-kubra
(këtë e bëmë) Në mënyrë që të mundësojmë të shohësh disa nga argumentet Tona të mëdha.
20. Ta Ha · ajete 23–36
سورة طهٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
Edh/heb ‘ila fir’awne ‘innehu tega
"Shko te faraoni se ai ka ngritur kokë (është bërë arrogant)".
قَالَ رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي
Kale rabbi eshreh li sedri
Ai (Musai) tha: "Ma zgjero (më ndihmo) gjoksin tim!"
وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي
We jessir li ‘emri
Dhe më lehtëso në këtë punë timen!
وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي
We ehlul ‘ukdeten min lisani
Ma zgjidh nyjen e gjuhës sime!
يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي
Jefkahu kawli
Që ta kuptojnë fjalën time!
وَٱجۡعَل لِّي وَزِيرٗا مِّنۡ أَهۡلِي
We exh’al li weziræn min ‘ehli
Më cakto një ndihmëtar nga familja ime,
هَٰرُونَ أَخِي
Harune ‘ehi
Harunin, vëllain tim,*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Në disa nga këto ajete përmenden të mirat e Allahut, të cilat i krijoi për njerëzit, si: tokën që ua bëri të përshtatshme, të begatshme, që të mund të ecin nëpër të gjitha anët e saj dhe të shfrytëzojnë begatitë që i krijoi Allahu dhe ashtu të jetojnë. I frymëzuar prej fjalës së Zotit: "Ecni nëpër viset e saj e kërkoni begati...", Omeri, halifi i dytë kalon pranë një grupi njerëzish, që rrinin ulur dhe iu thotë: "Kush dhe çka jeni?" Ata i thanë: "Jemi të mbështetur në Zotin!"- Ai u tha: "Jo, ju jeni barrë e të tjerëve; i mbështetur është ai që e hedh farën në tokë dhe ia beson Zotit!" Edhe pse Zoti ua bëri tokën të përshtatshme për jetë e gjallërim, ajo mund të dridhet dhe t’i lëshojë njerëzit, madje ka mundësi, që edhe nga qielli të lëshohet ndonjë furtunë e të bëjë shkatërrime. Prej këtyre njerëzit nuk janë të garantuar, por këto janë masa ndëshkuese për kokëfortit, prandaj duhet të kërkojmë mbrojtje prej Zotit. Njeriu, i cili nuk vështron kohë pas kohe me vëmendje të gjitha dukuritë në ekzistencë, dhe të cilat dokumentojnë fuqinë e pakufishme të Zotit Krijues, e pastaj nuk bindet në
ٱشۡدُدۡ بِهِۦٓ أَزۡرِي
Eshdud bihi ‘ezri
Që me të të ma forcosh fuqinë time,
وَأَشۡرِكۡهُ فِيٓ أَمۡرِي
We ‘eshrik/hu fi ‘emri
Bëma shok atë në punën time,
كَيۡ نُسَبِّحَكَ كَثِيرٗا
Kej nusebbiheke kethiræn
Në mënyrë që të madhërojmë Ty më shumë,
وَنَذۡكُرَكَ كَثِيرًا
We nedhkureke kethiræn
Dhe të përkujtojmë Ty shpesh.
إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرٗا
‘Inneke kunte bina besiræn
"Vërtet, Ti je Ai që na sheh dhe na i di punët".*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Zoti xh. sh., e dinte se ç’kishte Musai në dorë, e ia bën pyetjen në mënyrë që ai ta përcjellë me vëmendje ngjarjen, sepse ai shkop i thatë, do të shndërrohet në gjarpër të gjallë, pra do të shohë një mrekulli të madhe. Musai nuk përfundon vetëm me përgjigjen në pyetje, por nga dëshira që ta shtojë edhe më tepër kënaqësinë e vet në bisedë me të Madhin Zot, vazhdon duke i përshkruar cilësitë dhe dobitë e shkopit. Mrekullia e shndërrimit të shkopit në gjarpër të madh dhe të zbardhimit e të shkëlqimit të dorës në atë moment ishte parapërgatitje për paraqitjen e atyre mrekullive më vonë para faraonit. Kur u urdhërua të shkojë te faraoni, i cili e njihte veten si zot, Musai kërkoi ndihmën e Zotit për zbatimin e asaj detyre, kërkoi që t’i lëshohej gjuha e të jetë oratori më i mirë, t’ia bashkojë atij vëllain Harunin, si bashkëpunëtor dhe si pejgamber dhe ashtu të formojë një fuqi më të madhe.
قَالَ قَدۡ أُوتِيتَ سُؤۡلَكَ يَٰمُوسَىٰ
Kale kad ‘utite su’uleke ja musa
Ai (All-llahu) tha: "O Musa, t'u dha ajo që kërkove!"
