26. Shuara · ajete 10–13

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ

We ‘idh nada rebbuke musa ‘eni e’til-kawme edh-dhalimine

(Përkujto) Kur Zoti yt e thirri Musain: "Të shkosh tek ai popull zullumqar!"

قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ

Kawme fir’awne ‘ela jettekune

Populli i faraonit, a nuk janë duke u frikësuar (dënimit)?

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

Kale rabbi ‘inni ‘ehafu ‘en jukedhdhibuni

Ai (Musai) tha: "Zoti im, kam frikë se do të më trajtojnë si gënjeshtar".

وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ

We jediku sedri we la jenteliku lisani fe’ersil ‘ila harune

Do të më shtrëngohet kraharori (shpirti) im dhe nuk do të më leshohet gjuha ime (të flas rrjedhshëm), andaj dërgoje (bëre pejgamber) Harunin.