26. Shuara · ajete 109–112

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

We ma ‘es’elukum ‘alejhi min ‘exhrin ‘in ‘exhri ‘illa ‘ala rabbil-’alemine

Unë për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, shpërblimi për mua është vetëm prej Zotit të botëve.

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fatteku Ellahe we ‘eti’uni

Pra (edhe një herë Ju them) frikësohuni prej All-llahut e më dëgjoni mua!

۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ

Kalu ‘enu’uminu leke we ettebe’akel-’erdhelune

Ata thanë: "E si të besojmë ty, kur ty të besojnë më të ultit?"

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

Kale we ma ‘ilmi bima kanu ja’melune

Ai tha: "Unë nuk di se ç'punuan ata (që ju u thoni të ulët)".