26. Shuara · ajete 111–120

۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ

Kalu ‘enu’uminu leke we ettebe’akel-’erdhelune

Ata thanë: "E si të besojmë ty, kur ty të besojnë më të ultit?"

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

Kale we ma ‘ilmi bima kanu ja’melune

Ai tha: "Unë nuk di se ç'punuan ata (që ju u thoni të ulët)".

إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ

‘In hisabuhum ‘illa ‘ala rabbi lew tesh’urune

Përgjegjësia e tyre, nëse kuptoni, është vetëm para Zotit tim.

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

We ma ‘ena bitaridil-mu’uminine

E unë nuk do t'i përzë besimtarët.

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ

‘In ‘ena ‘illa nedhirun mubinun

Unë nuk jam tjetër, por vetëm sa t'u tërheq vërejtjen haptas.

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ

Kalu le’in lem tentehi ja nuhu letekunenne minel-merxhumine

Ata i thanë: "O Nuh! Nëse nuk heq dorë (nga ajo që mëson), do të gurëzohesh (do të mbytesh me gurë)".

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ

Kale rabbi ‘inne kawmi kedhdhebuni

Ai tha: "O Zoti im, populli im më pandeh gënjeshtar".

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Fafteh bejni we bejnehum fethæn we nexhxhini we men ma’i minel-mu’uminine

Pra Ti me drejtësinë tënde gjyko ndërmjet meje dhe atyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

Fe’enxhejnahu we men me’ahu fil-fulkil-meshhuni

Andaj Ne e shpëtuam atë dhe të gjithë ata që ishin me të në anijen e mbushur plot.

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ

Thumme ‘egrekna ba’dul-bakine

Mandej i mbytëm në ujë ata që mbetën pas tyre.