26. Shuara · ajete 112–118

سورة الشعراء
112

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

Kale we ma ‘ilmi bima kanu ja’melune

Ai tha: "Unë nuk di se ç'punuan ata (që ju u thoni të ulët)".

113

إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ

‘In hisabuhum ‘illa ‘ala rabbi lew tesh’urune

Përgjegjësia e tyre, nëse kuptoni, është vetëm para Zotit tim.

114

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

We ma ‘ena bitaridil-mu’uminine

E unë nuk do t'i përzë besimtarët.

115

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ

‘In ‘ena ‘illa nedhirun mubinun

Unë nuk jam tjetër, por vetëm sa t'u tërheq vërejtjen haptas.

116

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ

Kalu le’in lem tentehi ja nuhu letekunenne minel-merxhumine

Ata i thanë: "O Nuh! Nëse nuk heq dorë (nga ajo që mëson), do të gurëzohesh (do të mbytesh me gurë)".

117

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ

Kale rabbi ‘inne kawmi kedhdhebuni

Ai tha: "O Zoti im, populli im më pandeh gënjeshtar".

118

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Fafteh bejni we bejnehum fethæn we nexhxhini we men ma’i minel-mu’uminine

Pra Ti me drejtësinë tënde gjyko ndërmjet meje dhe atyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!