26. Shuara · ajete 115–120

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ

‘In ‘ena ‘illa nedhirun mubinun

Unë nuk jam tjetër, por vetëm sa t'u tërheq vërejtjen haptas.

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ

Kalu le’in lem tentehi ja nuhu letekunenne minel-merxhumine

Ata i thanë: "O Nuh! Nëse nuk heq dorë (nga ajo që mëson), do të gurëzohesh (do të mbytesh me gurë)".

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ

Kale rabbi ‘inne kawmi kedhdhebuni

Ai tha: "O Zoti im, populli im më pandeh gënjeshtar".

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Fafteh bejni we bejnehum fethæn we nexhxhini we men ma’i minel-mu’uminine

Pra Ti me drejtësinë tënde gjyko ndërmjet meje dhe atyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

Fe’enxhejnahu we men me’ahu fil-fulkil-meshhuni

Andaj Ne e shpëtuam atë dhe të gjithë ata që ishin me të në anijen e mbushur plot.

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ

Thumme ‘egrekna ba’dul-bakine

Mandej i mbytëm në ujë ata që mbetën pas tyre.