26. Shuara · ajete 13–16

وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ

We jediku sedri we la jenteliku lisani fe’ersil ‘ila harune

Do të më shtrëngohet kraharori (shpirti) im dhe nuk do të më leshohet gjuha ime (të flas rrjedhshëm), andaj dërgoje (bëre pejgamber) Harunin.

وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبٞ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ

We lehum ‘alejje dhenbun fe’ehafu ‘en jektuluni

"Madje unë kam një faj ndaj tyre, e kam frikë se do të më mbysin (për hakmarrje)!"

قَالَ كـَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ

Kale kella fadh/heba bi’ajatina ‘inna me’akum mustemi’une

Ai (All-llahu) tha: "Kurrsesi (nuk do të mbysin), po shkoni ju të dy me argumentet Tona. Ne jemi me ju vështrues tuaj (ju dëgjojmë e ju ndihmojmë)".

فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Fe’tija fir’awne fekula ‘inna resulu rabbil-’alemine

Shkoni dhe faraonit thuani: "Ne jemi të dërguar nga Zoti i të gjitha botëve".